Door John Piper
De hoofdzaak nu van de dingen waarover wij spreken, is dit: Zo’n Hogepriester hebben wij, Eén Die Zich heeft gezet aan de rechterhand van de troon van de Majesteit in de hemelen. Hij is een Dienaar in het heiligdom en in de ware tabernakel, die de Heere heeft opgericht en niet een mens. (...) Deze priesters doen dienst in een afbeelding en schaduw van de hemelse dingen, overeenkomstig een aanwijzing van God die Mozes ontving bij het voltooien van de tabernakel. Want zie erop toe, zegt Hij, dat u alles maakt overeenkomstig het voorbeeld dat u op de berg getoond is. (Hebreeën 8:1-2, 5)
We hebben het al eerder gezien, maar ik wil er nog meer over zeggen. Kerst is dat de schaduw verdwijnt en dat waar het echt om gaat verschijnt.
De verzen uit Hebreeën die hierboven staan, zijn een soort samenvatting. Ze willen zeggen dat de enige echte Priester, Die tussen ons en God in gaat staan, het goed maakt tussen God en ons en voor ons bidt tot God, geen gewone, zwakke, zondige en sterfelijke priester is zoals in de tijd van het Oude Testament. Hij is de Zoon van God: sterk, zonder zonden en met een onvergankelijk leven.
Daar komt nog iets bij. Hij dient niet in een aardse tabernakel van beperkte afmetingen die aan één plaats gebonden is. Zo’n tabernakel heeft te maken met slijtage. Hij kan door motten worden aangevreten, het dak kan gaan lekken, hij kan in brand raken, scheuren of gestolen worden. Nee, vers 2 zegt dat Christus voor ons dient ‘in de ware tabernakel, die de Heere heeft opgericht en niet een mens’. Dan hebben we het dus niet meer over de schaduw. Dan gaat het over de echte tabernakel in de hemel, waarvan Mozes op de berg Sinaï de schaduw heeft gezien, als voorbeeld voor de tabernakel die hij moest maken.
Volgens vers 1 is er nog iets waarin de werkelijkheid de schaduw ver overtreft: onze Hogepriester zit aan de rechterhand van de troon van de Majesteit in de hemelen. Geen enkele oudtestamentische priester kon dat zeggen.
Kerst is dat de schaduw verdwijnt en dat waar het echt om gaat verschijnt. De schaduw wordt door de werkelijkheid ver overtroffen.
Jezus spreekt rechtstreeks met God de Vader. Hij heeft een ereplaats aan de rechterhand van God en is voortdurend bij Hem. De liefde en de eer die Jezus van God ontvangt, is oneindig groot. Dit is niet de werkelijkheid van gordijnen, schalen, tafels, kaarsen, kleden, kwastjes, schapen, geiten en duiven. Dit is de uiteindelijke werkelijkheid, die alle schaduwen ver overstijgt: God en Zijn Zoon die liefdevol en heilig met elkaar samenwerken aan onze eeuwige zaligheid.
De ultieme werkelijkheid is de relatie tussen de Personen in de Drie-eenheid, Die met elkaar samenwerken om Hun majesteit, heiligheid, liefde, gerechtigheid, goedheid en waarheid tot uitdrukking te laten komen in een vrijgekocht volk.
