‘Want zij hebben, hoewel zij God kennen, Hem niet als God verheerlijkt of gedankt, maar zij zijn verdwaasd in hun overwegingen en hun onverstandig hart is verduisterd’ (Romeinen 1:21).
Als dankbaarheid jegens God in het menselijke hart opwelt, wordt Hij groot gemaakt als de overvloeiende bron van zegeningen. We erkennen dat Hij de gever en weldoener is en dat Hij daarom heerlijk is.
Maar als de dankbaarheid niet in ons hart opwelt, ondanks Gods grote goedheid over ons, betekent dat misschien wel dat we Hem de credits niet willen geven; we willen Hem niet groot maken als onze weldoener.
En er is een heel goede reden waarom de mens van nature God niet wil groot maken in dankbaarheid en Hem niet wil verheerlijken als weldoener. Dat leidt de aandacht immers af van de eigen eer, en alle mensen zijn van nature meer gericht op hun eigen eer dan op de eer van God.
De wortel van alle ondankbaarheid is dat we onszelf zo geweldig vinden. Want ware dankbaarheid geeft toe dat we alleen maar een onverdiend legaat ontvangen. Wij kreupelen die leunen op de kruisvormige kruk Jezus Christus. We zijn verlamden die van minuut tot minuut leven in de ijzeren long van Gods genade. We zijn baby’s die liggen te slapen in de wandelwagen van de hemel.
De natuurlijke mens heeft een grote hekel aan dit soort voorbeelden: die ziet zichzelf niet graag als een onwaardige ontvanger, een kreupele, een verlamde of een kind. Hij voelt zich beroofd van zijn eer, omdat dit soort voorbeelden alles aan God toeschrijven.
Omdat de mens altijd gericht is op zijn eigen eer, zich er graag op beroemt dat hij zichzelf wel redt, en zichzelf niet graag ziet als hulpeloos en verziekt door de zonde, zal hij de ware God nooit echt dankbaar zijn. Daarom zal hij God ook nooit echt groot maken, maar alleen zichzelf.
‘Wie gezond zijn, hebben geen dokter nodig, maar wie ziek zijn. Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen tot bekering te roepen, maar zondaars’ (Markus 2:17).
Jezus kan niets doen voor mensen die volhouden dat ze gezond zijn. Wat Hij van ons vraagt is een geweldig grote opgave voor ons: toegeven dat we niet zo geweldig zijn. Dat is slecht nieuws voor arrogante mensen, maar het is een honingzoete boodschap voor mensen die de poppenkast van hun zelfredzaamheid hebben opgegeven en op zoek zijn naar God.
Beschikbaar gesteld door DesiringGod.org
