‘Daarom moeten wij ons te meer houden aan wat door ons gehoord is, opdat wij niet op enig moment afdrijven’ (Hebreeën 2:1).
We kennen allemaal wel iemand die dit is overkomen. De waakzaamheid ontbreekt. De nood wordt niet gevoeld. Er is geen sprake van aandachtig luisteren, overdenken en gericht zijn op Jezus. Het gevolg is geen stilstand maar achteruitgang.
Dat is het punt hier: stilstand bestaat niet. Het leven is geen meer, maar een rivier. En die rivier stroomt naar beneden richting het verderf. Als je niet serieus naar Jezus luistert, dagelijks over Hem nadenkt en je ogen continu op Hem gericht houdt, dan zul je niet stilstaan maar achteruitgaan. Je drijft af.
In het leven van een christen is afdrijven dodelijk. En het hulpmiddel is volgens Hebreeën 2:1: ‘Daarom moeten wij ons te meer houden aan wat door ons gehoord is.’ Dat is, denk na over wat God door Zijn Zoon Jezus tot ons zegt. Richt je op wat God zegt en doet door de Zoon van God, Jezus Christus.
We hoeven geen ingewikkelde armslag te leren om tegen de stroom van zonden en onverschilligheid in te kunnen zwemmen. Het enige wat ons ervan weerhoudt om zo te zwemmen, is ons zondige verlangen om ons mee te laten voeren door andere krachten.
Maar laten we niet klagen dat God ons iets moeilijks heeft opgedragen. Luisteren, overdenken en je ogen ergens op gericht houden — dat kun je geen moeilijke taakomschrijving noemen. Het is helemaal geen taakomschrijving. Het is een welmenende uitnodiging om vervulling te vinden in Jezus, zodat we niet verleid worden om ons stroomafwaarts te laten drijven door misleidende verlangens.
Als je op dit moment aan het afdrijven bent, dan is het in ieder geval een teken van hoop dat je wedergeboren bent als die wetenschap aan je knaagt en als in je hart het verlangen groeit om je ogen op Jezus te richten, over Hem na te denken en naar Hem te luisteren in de komende dagen, maanden en jaren.
Beschikbaar gesteld door DesiringGod.org
