Advent

Al de profeten vanaf Samuel en zovelen als er daarna gesproken hebben, hebben deze dagen aangekondigd. (Handelingen 3:24)

We zien hier iets enorm belangrijks dat we vast moeten houden om het bijbelse onderwijs over profetie en vervulling te begrijpen.

We denken vaak dat profetie betrekking heeft op wat nog in de toe- komst ligt of op wat nu in de wereld begint te gebeuren. We vergeten gemakkelijk dat wat voor ons het verleden is, voor de profeten de toekomst was.

We moeten eraan denken dat de dagen van vervulling, die alle profeten hebben verkondigd, zijn begonnen met de komst van Jezus Christus in de wereld. Sinds het eerste kerstfeest leven we al in die dagen. Als de profeten het ‘laatste der dagen’ voorspelden, bedoelden ze daarmee niet de eenentwintigste eeuw. Die laatste dagen zijn begonnen in het jaar 1.

Dat is het eenparige getuigenis van het Nieuwe Testament. In 1 Korinthe 10:11 zegt Paulus dat de gebeurtenissen in het Oude Testament zijn gebeurd ’als voorbeelden voor ons, en ze zijn beschreven tot waarschuwing voor ons, over wie het einde van de eeuwen gekomen is’. Voor Paulus was het einde van de eeuwen niet ergens tweeduizend jaar later, in de eenentwintigste eeuw.

Nee, het begin van dat einde was al aanwezig in de eerste eeuw. De langverwachte Messias was gekomen. Zo zegt de auteur van de brief aan de Hebreeën het ook: ’Nadat God voorheen vele malen en op vele wijzen tot de vaderen gesproken had door de profeten, heeft Hij in deze laatste dagen tot ons gesproken door de Zoon’ (1:1-2). Toen God Zijn Zoon in de wereld zond, begonnen de laatste dagen.

Het is een groot voorrecht om in de laatste dagen te leven, want Joël heeft geprofeteerd: ’En het zal zijn in de laatste dagen (...) dat Ik zal uitstorten van Mijn Geest op alle vlees’ (Handelingen 2:17; Joël 2:28). Alle profeten keken uit naar de dag waarop de Messias, de Zoon van David, de Koning van Israël, zou komen, want dat zou een dag van grote zegen voor Gods volk zijn. Nu is Hij gekomen, Zijn koninkrijk is ingehuldigd en wij leven in een tijdperk van vervulling.

Wat wij in de toekomst verwachten, bij de wederkomst van Christus, is niet iets volledig nieuws, maar veelmeer de voltooiing van de zegeningen die we al genieten, omdat de beloften in ons leven in vervulling zijn gegaan.

Kerst verdeelt de geschiedenis in tweeën. Voorproefjes van die toekomst krijgen we in overvloed. Laat je hart vol hoop zijn op alles wat nog komen gaat.

Kerst heeft de geschiedenis in twee tijdperken verdeeld: het tijdperk van de belofte en het tijdperk van de vervulling. Als Petrus in Handelingen 3:24 dus zegt: ’Al de profeten (...) hebben deze dagen aangekondigd’, zien we dus dat hij ’deze laatste dagen’ (Hebreeën 1:1) bedoeld, waarin God tot ons heeft gesproken door de Zoon, de dagen vanaf het eerste kerstfeest tot het moment van de voltooiing dat nog moet komen. In die tijd leven wij. Het nu reeds van de vervulling is al indrukwekkend: menswording, kruisiging, verzoening, verzoening, opstanding, hemelvaart, hemelse heerschappij, voorbede, uitstorting van de Heilige Geest, wereldwijde zending, inzameling van de volken, de kerk, de geschriften van het Nieuwe Testament, het gebed in Jezus’ naam, onuitsprekelijke vreugde en de zekerheid die Hij heeft verworven.

Maar wat er nog niet is, is werkelijk, geweldig en wacht erop om geopenbaard te worden: de wederkomst, de opstanding van de doden, een nieuw en heerlijk lichaam, het einde aan het zondigen, de verheerlijking, het oordeel over alle ongeloof, beloningen, ingaan in de vreugde van de Meester, nieuwe hemelen en een nieuwe aarde, Jezus Die van aangezicht tot aangezicht met Zijn volk omgaat, geen ellende meer, eeuwige vreugde.

Kerst verdeelt de geschiedenis in tweeën. Voorproefjes van die toe- komst krijgen we in overvloed. Drink met grote teugen van wat Hij voor ons heeft verworven. Laat je hart vol hoop zijn op alles wat nog komen gaat.