‘Omdat nu die kinderen van vlees en bloed zijn, heeft Hij eveneens daaraan deel gehad om door de dood hem die de macht van de dood had – dat is de duivel – teniet te doen en allen te verlossen die door angst voor de dood gedurende heel hun leven aan slavernij onderworpen waren’ (Hebreeën 2:14-15, naar de Engelse vertaling).
Jezus werd mens omdat het nodig was dat er Iemand zou sterven die meer was dan alleen mens. De menswording betekende dat God Zich vrijwillig liet opsluiten in een dodencel.
Christus riskeerde niet alleen dat Hij zou sterven, Hij ging Zijn dood met open armen tegemoet. Het is precies waarom Hij naar de aarde kwam: niet om gediend te worden, maar om te dienen, en Zijn leven te geven als losprijs voor velen (Markus 10:45).
Geen wonder dat de satan probeerde om Jezus van het kruis af te brengen! Het kruis betekende de ondergang van de satan. Jezus deed ‘de duivel teniet’, zegt de tekst van vandaag. Hoe deed Hij dat?
Als de duivel de ‘macht van de dood’ heeft, betekent dat hij in staat is om mensen angst aan te jagen met de dood. De ‘macht van de dood’ is de macht waarmee hij mensen door hun angst voor de dood in zijn greep kan houden. Het is de macht die ervoor zorgt dat mensen in zonden blijven leven, waardoor het afschuwelijk is als de dood komt.
Maar Jezus heeft de satan deze macht ontnomen. Hij heeft hem ontwapend. Hij heeft een schild van gerechtigheid voor ons gemaakt, waardoor de veroordeling van de duivel ons niet meer raakt.
Door Zijn dood heeft Jezus al onze zonden uitgewist. Met iemand zonder zonden kan de satan niets beginnen. Zijn coup is mislukt. Zijn plannen voor een wereldwijde aanslag zijn verijdeld. ‘Wij tarten zijn geweld, zijn vonnis is geveld.’ Het kruis heeft hem ingehaald. Zijn dagen zijn geteld.
Kerst is bevrijdend. Het bevrijdt ons van de angst voor de dood.
Jezus nam onze natuur aan in Bethlehem, om onze dood in Jeruzalem te kunnen sterven, zodat wij in onze eigen woonplaats zonder angst zouden leven. Echt zonder angst, ja! Want als de grootste bedreiging van mijn vreugde er niet meer is, waarom zou ik me dan nog zorgen maken over de kleine? Hoe kun je dan zeggen (stel je voor!): ‘Nou, ik ben niet bang om te sterven hoor, maar ik ben wel bang om mijn baan te verliezen’? Nee. Nee. Denk na!
Als de dood (ik zei de dood! — geen hartslag meer, koud, levenloos!)— als de dood niet langer iets is om bang voor te zijn, dan zijn we vrij, echt vrij. Dan kunnen we in alle vrijheid elk mogelijk risico nemen voor de zaak van Christus en voor de liefde. We zijn dan niet meer gebonden door angsten en zorgen.
Als de Zoon je vrijgemaakt heeft, zul je werkelijk vrij zijn!
Beschikbaar gesteld door DesiringGod.org
