Hoe Satan God dient

Achter alle ziekte en gebrek zit uiteindelijk de wil van God. Niet dat Satan er niet bij betrokken is — hij is er waarschijnlijk altijd op de één of andere manier bij betrokken met zijn verschrikkelijke bedoelingen (Handelingen 10:38). Maar zijn kracht heeft niet het laatste woord. Hij kan niets doen zonder dat God het toelaat.

Dat zien we ook als Job ziek wordt. De tekst zegt het duidelijk: ‘Satan… trof Job met vreselijke zweren’ (Job 2:7). Zijn vrouw spoorde hem aan om God te vervloeken. Maar Job zei: ‘Zouden wij het goede wel van God ontvangen en zouden we het kwade niet ontvangen?’ (vers 10). En opnieuw prijst de auteur van het boek Job door te zeggen: ‘In dit alles zondigde Job met zijn lippen niet.’

Met andere woorden: dit is het juiste zicht op Gods soevereiniteit en de rol van Satan. Satan bestaat echt en kan een hand hebben in de ellende die ons overkomt, maar zijn hand geeft niet de doorslag; hij heeft niet het laatste woord.

Jakobus zegt duidelijk dat God een goede bedoeling had met al Jobs beproevingen: ‘U hebt gehoord van de volharding van Job, en u hebt de uitkomst van de Heere gezien, dat de Heere vol ontferming is en barmhartig.’

Satan is er dan misschien bij betrokken geweest, maar de bedoeling die er uiteindelijk achter zat kwam bij God vandaan en was “vol ontferming en barmhartigheid.”

Dezelfde les leren we in 2 Korinthe 12:7, waar Paulus zegt dat de doorn in zijn vlees een engel van Satan was, en hem toch gegeven was met het oog op zijn heiliging: ‘En opdat ik mij door het allesovertreffende karakter van de openbaringen niet zou verheffen, is mij een doorn in het vlees gegeven, een engel van de satan, om mij met vuisten te slaan’ — opdat ik mij niet zou verheffen!

Nederigheid is duidelijk niet de bedoeling die Satan had met deze beproeving. Het was de bedoeling die God ermee had. Dat betekent dat Satan hier door God wordt gebruikt om Zijn eigen goede bedoelingen in het leven van Paulus ten uitvoer te brengen.