‘Nader tot God, en Hij zal tot u naderen’ (Jakobus 4:8).
Dit betekent dat er een heerlijke vrede, zekerheid, eenheid en nabijheid bestaat die niet onvoorwaardelijk is. We ervaren die alleen als we de Geest niet bedroeven.
We ervaren die alleen als we slechte gewoonten vaarwelzeggen. Als we al die kleine inconsequenties in ons leven als christen niet langer accepteren. Als we dichtbij God leven en in de heiligmaking streven naar het hoogst haalbare.
Als dat inderdaad zo is, ben ik bang dat de bewering die je tegenwoordig veel hoort dat Gods liefde onvoorwaardelijk is, mensen er misschien van weerhoudt om te doen wat volgens de Bijbel nodig is om de vrede te vinden waar ze zo wanhopig naar op zoek zijn. In een poging mensen vrede te laten vinden door onvoorwaardelijkheid te preken, houden we hen misschien juist wel af van het middel dat de Bijbel voorschrijft.
Laten we niet moe worden het goede nieuws te verkondigen dat onze rechtvaardiging vastligt in de gehoorzaamheid en het offer van Christus, niet in iets in ons. “Want zoals door de ongehoorzaamheid van de ene mens velen als zondaars aangemerkt worden, zo zullen ook door de gehoorzaamheid van de Ene velen als rechtvaardigen aangemerkt worden” (Romeinen 5:19).
Maar laten we ook deze Bijbelse boodschap verkondigen: we kunnen alleen genieten van die rechtvaardiging, met alle gevolgen die ze heeft voor onze vreugde, onze kracht en ons vertrouwen waardoor we aan Jezus gelijkvormig worden, als we actief onze zonden vaarwelzeggen, slechte gewoonten opgeven, onze lusten bedwingen, de nabijheid van Christus zoeken en de Geest niet bedroeven.
Beschikbaar gesteld door DesiringGod.org
