Wees mij genadig, o God!

In drie verschillende bewoordingen laat David zien dat hij zich verlaat op Gods genade en liefde: ‘Wees mij genadig’, ‘overeenkomstig Uw goedertierenheid’ en ‘overeenkomstig Uw grote barmhartigheid’.

God had er zelf van gesproken in Exodus 34:6-7: ‘HEERE, HEERE, God, barmhartig en genadig, geduldig en rijk aan goedertierenheid en trouw, Die goedertierenheid blijft bewijzen aan duizenden, Die ongerechtigheid, overtreding en zonde vergeeft, maar Die de schuldige zeker niet voor onschuldig houdt.’

David wist dat er schuldigen waren die geen vergeving zouden ontvangen. En dat er schuldigen waren die door een wonderlijk werk van verlossing niet meer schuldig gehouden zouden worden, maar vergeving zouden ontvangen. Psalm 51 is Davids manier om zich te verlaten op dit wonder van genade.

Wij kennen nu meer van dit wonderlijke geheim van de verlossing dan David. Wij kennen Christus. Maar we verlaten ons op dezelfde manier op de genade van God als David dat deed.

Het eerste wat hij in deze psalm doet is dat hij zich als een hulpeloze beroept op Gods genade en liefde. Wij doen in feite hetzelfde als we ons als een hulpeloze beroepen op Christus.