Een afschuwelijke bestemming

Herinner je je nog momenten uit je kindertijd dat je verdwaald was, dat je bijna uitgleed op een steile helling of dat je dreigde te verdrinken? Op het nippertje werd je gered. Je overleefde ternauwernood. Je huiverde om wat je bijna verloren was. En je was blij. Zo ontzettend blij en dankbaar! Je verheugde je met huiver (Psalm 2:11).

Dat is hoe ik me voel aan het einde van het jaar omdat ik gered ben van Gods toorn. Met kerst hadden we de hele dag de open haard aan staan. De kolen waren zo heet dat het op een gegeven moment gewoon pijn deed aan mijn handen als ik de haard opstookte. Ik deinsde terug en huiverde bij de afschuwelijke gedachte van Gods toorn tegen de zonde in de hel. Er zijn geen woorden voor hoe afschuwelijk dat zal zijn!

Diezelfde middag bezocht ik een vrouw van wie het lichaam voor meer dan 87 procent verbrand is. Ze ligt sinds augustus in het ziekenhuis. Ik voelde intens medelijden voor haar. Wat was het geweldig om haar toch hoop te kunnen bieden vanuit Gods Woord! Op de terugweg dacht ik niet alleen aan het lijden waarmee zij in dit leven te maken heeft gekregen, maar ook aan het eeuwige lijden waarvan Jezus Christus mij gered heeft.

Kun je hierin meekomen? Zou het ons niet passen om ons te verheugen met huiver als we het jaar uit gaan? Paulus was blij dat Jezus de Heere in de hemel is ‘Die ons verlost van de komende toorn’ (1 Thessalonicenzen 1:10). Hij waarschuwde dat degenen die ongehoorzaam zijn aan de waarheid ‘gramschap en toorn’ wacht (Romeinen 2:8). En dat om hoererij, onreinheid en hebzucht ‘de toorn van God komt over de kinderen van de ongehoorzaamheid’ (Efeze 5:6).

Nu het einde van het jaar nadert, ben ik mijn reis door de Bijbel aan het afronden en lees ik uit Openbaring, het laatste Bijbelboek. Een heerlijke profetie over de overwinning van God en de eeuwige vreugde van iedereen die ‘het water des levens neemt, voor niets' (22:17). Geen tranen meer, geen pijn, geen depressie, geen droefheid en geen dood (21:4).

Maar het verschrikkelijke is dat er velen zijn die zich niet bekeren en niet vasthouden aan het getuigenis van Jezus. De manier waarop de ‘apostel van de liefde’ (Johannes) de toorn van God beschrijft is angstaanjagend. Wie Gods liefde verachten, zullen ‘drinken van de wijn van de toorn van God, die onvermengd is ingeschonken in de drinkbeker van Zijn toorn, en gepijnigd worden in vuur en zwavel voor het oog van de heilige engelen en van het Lam. En de rook van hun pijniging stijgt op tot in alle eeuwigheid, en zij (…) hebben dag en nacht geen rust” (Openbaring 14:10-11). ‘En als iemand niet bleek ingeschreven te zijn in het boek des levens, werd hij in de poel van vuur geworpen’ (20:15). Jezus zal de ‘wijnpersbak [treden] van de wijn van de grimmige toorn van de almachtige God’ (19:15). En ‘er kwam bloed uit de wijnpersbak, tot aan de tomen van de paarden, zestienhonderd stadiën ver’ (14:20).

Ik verheug me met huiver dat ik behouden ben! Wat een afschuwelijke bestemming is de heilige toorn van God. Probeer hier uit alle macht aan te ontkomen. En laten we zoveel mogelijk mensen redden! Geen wonder dat er in de hemel meer vreugde is over één zondaar die zich bekeert, dan over 99 rechtvaardigen! (Lukas 15:7).