De meest bevrijdende ontdekking ooit

Niemand had me ooit verteld dat God wordt verheerlijkt als we onze vreugde vinden in Hem — juist die vreugde zorgt ervoor dat onze lofprijzing tot Gods eer is, en niet hypocriet.

Maar Jonathan Edwards zei het duidelijk en met overtuigingskracht:

‘God verheerlijkt Zichzelf tegenover mensen op twee verschillende manieren:
1. Door Zichzelf te openbaren (…) in hun verstand.
2. Door iets van Zichzelf bekend te maken in hun hart, en in hun vreugde en blijdschap in God als ze van Zijn aanwezigheid genieten. (…) God wordt niet alleen verheerlijkt als we Zijn heerlijkheid zien, maar ook als we ons daarin verheugen.

Als degenen die Zijn heerlijkheid zien zich er ook in verheugen, wordt God meer verheerlijkt dan als ze die alleen maar zien. (…) Iemand die in zijn getuigenis alleen uit de doeken doet wat hij gelooft over de heerlijkheid van God, verheerlijkt God niet zo zeer als iemand die vol lof is over de heerlijkheid van God en er ook van getuigt dat hij zich erin verheugt.’

Ik stond versteld van deze ontdekking. Ik moet staan naar vreugde in God wil ik Hem kunnen verheerlijken als de grote werkelijkheid die alles in dit universum ver te boven gaat. Vreugde is niet zomaar een extraatje in de dienst van God. Het is een essentieel onderdeel.

Er bestaat een woord voor mensen die iets proberen aan te prijzen terwijl ze er helemaal geen vreugde in vinden. We noemen hen hypocriet. Lofprijzing betekent volmaakte vreugde, en het hoogste doel van een mensenleven is zoveel mogelijk van deze vreugde genieten. Dit was misschien wel de meest bevrijdende ontdekking in mijn leven.