‘Wat buigt u zich neer, mijn ziel, en wat bent u onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem weer loven; Hij is de volkomen verlossing van mijn aangezicht en mijn God’ (Psalm 42:12)
We moeten leren strijden tegen moedeloosheid. Dat is een strijd van geloof in toekomstige genade, die wordt gestreden door de waarheid over God en Zijn beloften te preken – tegen jezelf.
Dat is precies wat de psalmist doet in Psalm 42. Hij preekt tegen zijn onrustige ziel. Hij wijst zichzelf terecht en gaat de discussie aan met zichzelf. Zijn belangrijkste argument is toekomstige genade: ‘Hoop op God! — Vertrouw op Wie God voor je wil zijn in de toekomst. Er komt een dag waarop je Hem weer zult loven. De tegenwoordigheid van de Heere is alles wat je nodig hebt. En Hij heeft beloofd dat Hij voor eeuwig met ons zal zijn.’
Martyn Lloyd-Jones gelooft dat het preken tegen jezelf over Gods toekomstige genade van cruciaal belang is voor het overwinnen van geestelijke donkerheid.
Als je je ongelukkig voelt komt dat meestal doordat je naar jezelf luistert in plaats dat je tegen jezelf praat, wist je dat? Neem de gedachten die in je opkomen als je net wakker bent. Ze zijn er zomaar ineens, ze beginnen zonder dat je erom hebt gevraagd tegen je te praten, ze beginnen over de problemen van gisteren, enzovoorts. Iemand is tegen je aan het praten… Je zelf spreekt tegen je!
De strijd tegen moedeloosheid is een strijd voor geloof in Gods beloften. En het geloof in Gods toekomstige genade is uit het gehoor van het Woord van God. Daarom is preken tegen jezelf een van de belangrijkste tactieken in de strijd.
Beschikbaar gesteld door DesiringGod.org
