Het behaagt God om ons goed te doen

Jezus kijkt niet werkeloos toe als wij niet in Hem geloven. Hij bindt de strijd aan met het ongeloof. Hij neemt het zwaard van het Woord op en spreekt met kracht tot degenen die het moeilijk vinden om te geloven.

Hij wil onze angst overwinnen, de angst dat God niet écht goed voor ons wil zijn. Dat Hij niet écht zo genadig, vriendelijk en liefdevol is en altijd klaar staat om ons te helpen. Dat Hij in werkelijkheid boosaardig is, Zich steeds aan ons ergert, ons vijandig gezind is.

Soms geloven we met ons verstand dat God goed voor ons is, maar hebben we in ons hart het gevoel dat Zijn goedheid op een of andere manier geforceerd is of grenzen kent. Misschien zoals bij een rechter die door een geslepen advocaat in een hoek gedreven wordt en de aanklacht tegen een verdachte moet intrekken vanwege vormfouten, terwijl hij hem eigenlijk liever naar de gevangenis zou sturen.

Jezus wil koste wat kost voorkomen dat wij zo over God denken. In onze dagtekst wil Hij ons de onbeschrijfelijk waarde en uitnemendheid van het karakter van God voorhouden. Dat doet Hij door te zeggen hoeveel behagen Zijn Vader erin schept om ons het Koninkrijk te geven.

‘Wees niet bevreesd, kleine kudde, want het heeft uw Vader behaagd u het Koninkrijk te geven.’ Elk woordje in deze prachtige zin is bedoeld om ons te helpen in onze strijd tegen angst, een strijd waar Jezus alles van afweet. We zijn bang dat God ons met tegenzin zegent. We zijn bang dat Zijn goedheid grenzen kent, en dat het in feite tegen Zijn eigen karakter ingaat als Hij ons goede dingen geeft. We zijn bang dat Hij in werkelijkheid boosaardig is en er behagen in schept om Zijn woede op mensen bot te vieren.

Deze tekst gaat over Wie God is. Het gaat over Gods hart. Het is een vers dat ons leert waar God Zijn vreugde in vindt — het beschrijft niet alleen wat Hij doen zal of doen moet. Het vertelt ons waarin Hij zich verheugt, wat Hij graag doet en waarin Hij een behagen schept. Ieder woord telt.