‘Saul ging ook naar zijn huis in Gibea, en uit het leger gingen zij met hem mee van wie God het hart had aangeraakt’ (1 Samuël 10:26).
Denk daar eens over na. God raakte hen aan. Niet een vrouw. Niet een kind. Niet een ouder. Niet een raadgever. Het was God.
De Enige met oneindige kracht in het universum. De Enige met oneindig gezag, oneindige wijsheid, oneindige liefde, oneindige goedheid, oneindige zuiverheid en oneindige gerechtigheid. Die Ene raakte hun harten aan.
Hoe kan de omtrek van Jupiter de rand van een molecuul raken? Laat staan doordringen tot de kern daarvan?
De aanraking van God is groots omdat het een aanraking is. Het is een echte verbinding. Dat deze aanraking het hart aangaat, is groots. Dat het om God gaat, is groots. En dat het om een echte aanraking gaat, is groots.
Er werd niet alleen gesproken tegen de mannen uit het leger. Ze werden niet slechts beïnvloed door een goddelijke invloed. Ze werden niet slechts gezien en gekend. God raakte met oneindige neerbuigendheid hun harten aan. Zo dichtbij was God. En ze werden niet verteerd.
Ik houd van die aanraking. Ik verlang naar steeds meer daarvan. Voor mijzelf en voor jullie allemaal. Ik bid dat God mij opnieuw wil aanraken voor Zijn glorie. En ik bid dat Hij ons allemaal aanraakt.
O, die aanraking van God! Als die komt met vuur, het zij zo. Als die komt met water, het zij zo. Als die komt met de wind, laat het komen, o God. Als het komt met donder en bliksem, laten we ervoor buigen.
O Heere, kom. Kom zo dichtbij. Brand, doorweek, blaas en donder. Of stil en klein. Kom. Kom helemaal naar ons toe. Raak ons hart aan.
Beschikbaar gesteld door DesiringGod.org
