Vrede op aarde in de mensen van Zijn welbehagen

Vrede voor wie? Er klinkt een sombere ondertoon door in de lofzang van de engelen. Vrede in de mensen van Zijn welbehagen, in de mensen in wie Hij een welbehagen heeft. Zonder het geloof is het onmogelijk om God te behagen, dus kerst brengt geen vrede voor iedereen.

‘En dit is het oordeel,’ zei Jezus, ‘dat het licht in de wereld gekomen is, en de mensen hebben de duisternis liefgehad, meer dan het licht, want hun werken waren slecht.’ Of, zoals de oude Simeon het zei toen hij het Kind Jezus zag: ‘Zie, dit Kind is bestemd tot val en opstanding van velen in Israël en tot een teken dat tegengesproken zal worden … opdat de overwegingen uit veel harten openbaar worden.’ Hoe velen zijn niet die alleen maar troosteloze en kille kerstdagen in het vooruitzicht hebben en niet meer zien dan dat.

‘Hij kwam tot het Zijne, maar de Zijnen hebben Hem niet aangenomen. Maar allen die Hem aangenomen hebben, hun heeft Hij macht gegeven kinderen van God te worden, namelijk die in Zijn Naam geloven.’ Alleen tegen Zijn discipelen zei Jezus: ‘Vrede laat Ik u, Mijn vrede geef Ik u; niet zoals de wereld die geeft, geef Ik die u. Laat uw hart niet in beroering raken en niet bevreesd worden.’

Degenen die de vrede ervaren die alle verstand te boven gaat, zijn de mensen die alles door bidden en smeken bekend maken bij God. (Filippenzen 4:6)

De sleutel waardoor de schatkist van de vrede van God geopend kan worden, is het geloof in de beloften van God. Daarom bidt Paulus: ‘De God nu van de hoop moge u vervullen met alle blijdschap en vrede in het geloven.’ En als we vertrouwen op de beloften van God en in die weg vreugde, vrede en liefde vinden, dán wordt God verheerlijkt.

Eer zij aan God in de hoogste hemelen, en vrede op aarde in de mensen van Zijn welbehagen — mensen die geloven.