Het 'Ik zal' van God

Er zijn ochtenden dat ik me kwetsbaar voel als ik wakker word. Breekbaar. Het is vaak alleen maar een vaag gevoel. Er is geen sprake van een concrete dreiging of een bepaalde zwakheid. Gewoon een onbestemd gevoel dat er iets mis zal gaan en dat het dan mijn fout is.

Zoiets gebeurt meestal als er veel kritiek geweest is. Of als er allerlei mensen iets van me verwachten en als de deadlines zich opstapelen.

Als ik terugkijk op de afgelopen vijftig jaar, waarin dit soort ochtenden regelmatig voorkwamen, ben ik verwonderd hoe de Heere Jezus mij steeds weer heeft bewaard, en het werk wat ik in Gods Koninkrijk mocht doen in stand heeft gehouden. De verleiding om weg te lopen voor al die spanning heeft het nooit gewonnen — nog niet in ieder geval. Dat is bijzonder. Ik dank God daarvoor.

Hij liet me niet wegzinken in de verlamming van de angst. Hij liet niet toe dat ik ervandoor ging om een luchtspiegeling na te jagen. In plaats daarvan werkte Hij in mijn hart een schreeuw om hulp, en die roep beantwoordde Hij vervolgens met een concrete belofte.

Pas geleden nog. Toen ik wakker werd voelde ik me emotioneel zwak. Krachteloos. Kwetsbaar. Ik bad: ‘Heere, help me. Ik weet niet eens hoe ik moet bidden.’

Een uur later las ik in Zacharia, op zoek naar de hulp waar ik om gesmeekt had. Die hulp kwam.

‘Jeruzalem zal niet ommuurd blijven, vanwege de veelheid aan mensen en dieren in haar midden. En Ík zal voor haar zijn, spreekt de HEERE, een muur van vuur rondom, en Ik zal in haar midden tot heerlijkheid zijn’ (Zacharia 2:4-5).

Het volk van God zal zo groeien en bloeien, dat Jeruzalem uit zijn voegen barst. ‘De veelheid van mensen en dieren’ zal zo groot zijn, dat Jeruzalem wordt zoals al de dorpen op het platteland, die geen muren hebben.

Bloei is mooi, maar hoe zit het met de bescherming van het volk?

God zegt daarover in Zacharia 2:5: ‘Ik zal voor haar, spreekt de HEERE, een muur van vuur rondom zijn.’ Ja, dat is het! Dat is de belofte. Het ‘Ik zal’ van God. Dat is wat ik nodig heb.

Als dit waar is voor Jeruzalem zonder muren, dan is het ook waar voor mij, een kind van God. God zal een muur van vuur zijn om mij heen. Ja, Híj zal. Hij is een muur geweest en Hij zal het zijn.

En het wordt nog mooier. Binnen die vurige muur van bescherming zal Hij ‘tot heerlijkheid zijn’. God neemt er geen genoegen mee om ons alleen te beschermen met Zijn vuur; Hij wil ons ook de vreugde van Zijn aanwezigheid geven.