We werken door genade

Paulus besefte dat het eerste deel van dit vers, waarin hij beschrijft hoe hard hij heeft gewerkt, verkeerd begrepen kon worden. Daarom vervolgt hij: ‘Niet ik echter, maar de genade van God, die met mij is.’

In dit gedeelte zegt Paulus niet dat hij in gehoorzaamheid aan Christus leeft uit dankbaarheid voor genade die hij in het verleden ontvangen heeft. Hier staat dat Gods toekomstige genade Paulus elke dag weer in staat stelt om zijn werk te doen.

Staat dat er echt? Staat er niet gewoon dat de genade van God met Paulus was? Nee, het betekent meer dan dat. We moeten de woorden ‘niet ik echter’ goed begrijpen. Als Paulus Gods van-dag-tot-dag-genade bejubelt, kiest hij zijn woorden zo, dat duidelijk is dat hij zelf niet de hoofdrolspeler is in het werk dat hij doet.

Toch is hij degene die dit werk uitvoert: ‘Ik heb mij meer ingespannen dan zij allen.’ Hij werkte. Maar hij zegt erbij dat het door Gods genade ‘voor mij’ was.

Als we alle onderdelen van dit vers overeind laten, is dit de conclusie: genade speelt de hoofdrol in het werk van Paulus. Omdat Paulus ook een rol speelt – hij voert het werk tenslotte uit – wordt genade de hoofdrolspeler door Paulus in staat te stellen om zijn werk te doen.

Als Paulus ‘s morgens zag hoeveel werk hem wachtte, zal hij zijn knieën gebogen hebben om te belijden dat hij het werk van die dag niet kon uitvoeren tenzij hij er toekomstige genade voor kreeg.

Hij zal zichzelf herinnerd hebben aan de woorden van Jezus: ‘Zonder Mij kunt u niets doen’ (Johannes 15:5). Hij bad dus om toekomstige genade voor de dag die voor hem lag en hij vertrouwde op de belofte dat die genade met kracht in hem zou werken. ‘Mijn God zal u, overeenkomstig Zijn rijkdom, voorzien van alles wat u nodig hebt, in heerlijkheid, door Christus Jezus’ (Filippenzen 4:19).

Daarna ging hij aan het werk, met alle kracht die in hem was.