Wees niet als een ezel
‘Wees niet als een paard, als een muildier, dat geen verstand heeft. Zijn bek houdt men in toom met bit en toom; dan kan hij u niet te na komen’ (Psalm 32:9).
Stel je Gods volk voor als een boerderij met allerlei soorten dieren. God zorgt voor Zijn dieren, Hij laat ze zien waar ze kunnen lopen en geeft een schuur voor hun bescherming.
Maar er is één dier op deze boerderij dat het God bijzonder moeilijk maakt: het muildier – dat is een kruising tussen een paard en een ezel. Hij is dom en koppig en je kunt niet zeggen welke van die twee als eerste komt – koppigheid of domheid.
De manier waarop God Zijn dieren het liefst in de schuur krijgt voor onderdak en voedsel, is door hen een persoonlijke naam te leren en hen te roepen met die naam. ‘Ik onderwijs u en leer u de weg die u moet gaan’ (Psalm 32:8).
Maar de ezel zal niet reageren op dat soort aanwijzingen. Hij is zonder verstand. Daarom gaat God in Zijn pick-up truck het veld in, doet het bit en hoofdstel in de mond van de ezel, haakt hem aan de pick-up en sleept de ezel – terwijl het snuift en met stijve benen tegenstribbelt - helemaal naar de schuur.
Dat is echter niet de manier waarop God wil dat Zijn dieren tot Hem komen om een zegen. Want een dezer dagen zal het te laat zijn voor die ezel. Hij zal toegetakeld worden door hagel of getroffen door de bliksem – en als hij dan naar de schuur komt rennen, zal de deur gesloten zijn.
Wees daarom niet als de ezel. Laat in plaats daarvan iedere heilige tot God bidden ten tijde dat Hij Zich laat vinden (Psalm 32:6).
Hoe voorkomen wij dat we net doen als die ezel? Door onszelf te vernederen, in gebed tot God te komen, onze zonden te belijden, en Gods aanwijzingen naar de schuur op te volgen als behoeftige kuikentjes.
Beschikbaar gesteld door DesiringGod.org
