Gods doel en onze wil

Het is heerlijk hoe God Zijn doel bereikt terwijl het schepsel toch vrij is. Zij die zeggen dat de uitverkiezing en de uitvoering van Gods plan in strijd is met de vrije wil van de mens, weten niet wat ze zeggen en beweren. Het zou geen wonder zijn voor God als Hij Zijn eigen doel bereikte als Hij met stokken en stenen te maken had, met graniet en bomen. Maar dit is het wonder der wonderen, dat het schepsel vrij is, helemaal vrij, maar dat Gods doel toch bereikt wordt. Dat is wijsheid. Dit is diep en ondoorgrondelijk.

De mens loopt zonder boeien en toch loopt hij precies waar God bepaald heeft dat hij loopt, alsof hij daar geboeid gebracht is. De mens kiest zijn eigen stoel, zijn eigen positie, geleid door zijn eigen wil kiest hij zonde, of geleid door Gods genade kiest hij het goede en toch, in al zijn keuzes, zit God soeverein op de troon. Hij hindert niet, maar toch overheerst Hij. Hij bewijst dat Hij in staat is om met vrije en niet-vrije wezens om te gaan, maar ook dat Hij hetzelfde doel kan bereiken terwijl Hij de mens gedachte, rede en oordeel geeft, net zoals wanneer Hij alleen te maken had met de rotsen en de zee.

O Christen, je zult dit nooit kunnen bevatten, maar je mag het bewonderen. Ik weet dat er een makkelijke manier is om uit deze grote diepte te komen, door of de uitverkiezing te ontkennen of de vrije wil te ontkennen. Je kunt ze allebei vasthouden als je kunt zeggen: “Ja, mijn bewustzijn leert me dat ik doe wat ik wil, maar mijn geloof leert me dat God doet wat Hij wil.” Deze twee zijn niet in strijd met elkaar, maar ik kan je niet vertellen hoe dat werkt. Ik kan niet zeggen hoe God Zijn doel bereikt, ik kan het alleen bewonderen.